Muiderberg

Vandaag, vrijdagmiddag… bijna half een.
Het is stil op de Brink ik zit hier alleen.
Zonnetje schijnt nu nog achter de bomen
maar zal er, langzaam, wel boven gaan komen.
Ik kijk in het rond, zie geen mens in de buurt.
Nog steeds in m’n eentje, zolang als het duurt.

Er lopen 4 duiven naar zaadjes te pikken.
Als ik ga verzitten laat ik ze schrikken.
Het is maar voor even…daar zijn ze alweer.
Dus neem ik me voor: Ik beweeg maar niet meer.
Nog iets verderop twee kauwtjes of roeken?
Ze zijn voor hun nest naar takjes aan het zoeken.

Vlak bij de muziek tent, een paar Vlaamse gaaien,
die steeds weer om elkaar heen lopen draaien.
en dan, daar opeens…’t is een klein groepje Vinken…
op weg naar de vijver om water te drinken.
Ik hóór hem al wel, maar zie hem nog niet…
Maar kijk…Ja daar vliegt ie: Een Halsbandparkiet!

Dan opeens uit het niets…die 2 witte hondjes!
Vlak achter elkaar, rennen ze rondjes.
De grootste voorop wil de snelheid bepalen.
De kleinste heeft moeite dat tempo te halen.
Hij hoort in de verte z’n baasje die roept.
Maar denkt: ja je wacht maar”…gaat zitten en poept.

Gewoonte getrouw kijk ik op m’n horloge.
Het wordt tijd dat ik ga…’k zit hier nu al een poosje.
De zon staat nu hoger, dus boven de bomen.
Ik spreek af met mezelf hier wat vaker te komen.

Ik loop in de Flevolaan kijk nog eens om.
Een thuis-smsje:”Waar blijf je”? …Ik schrijf : “ik kom”.
Ik had ook :”Kom strakjes” terug kunnen schrijven.
Dan had ik nog eventjes weg kunnen blijven…….

We zijn nu sinds kort Gooise Meren gaan heten.
Maar …”What’s in a name”? Want héél zeker weten:
Muiderberg blijft van ons!…’t is een parel in ‘t Gooi!
Muiderberg…Heerlijk dorp…Wat ben je toch mooi!!!!

(Carlo van der Vegt)